قاسم بن يوسف ابو نصرى هروى

133

ارشاد الزراعه ( فارسى )

تنك بذر مىنمايند بواسطه آنكه پياز آن بزرگ شود . دوم در سنبله كه بر دو نوع كارند اول پياز ريزه است و در پانزدهم حوت مىرسد زمين آن را پل نموده بسر بيل در ميان پل كشه سازند و در جريب ده خروار كاشته سرپلى آن را دو من و نيم گشنيز دو بخش نموده بذر نمايند كه خوب سبز مىشود و چون باتمام رسد آب دهند و بعد از چهار روز انبار داده آب ديگر دهند كه چون از ميان انبار سبز شود مناسب است دوم بذر است كه زمين آن را پل نموده در جريب چهار من با يكمن بذر اسفناج هريوه مخلوط زراعت نمايند و سرپلى آن را گشنيز بقرار جريب دو من نيم بشرح صدر بذر نمايند و چون باتمام رسد ريگ بر روى آن ريخته آب دهند و دو سه آب ديگر پىدرپى دهند كه نيك سبز شود و بعد از آن ساو نموده انبار دهند و پانزدهم حمل مىرسد سيم در پانزدهم ميزان دو من بذر نمايند و در جوزا مىرسد و پياز آن باليده مىشود و نره نمىكشد و آنچه بهاريست كه در اول حوت كاشته مىشود زمين آن را پل نموده بقرار جريب بذر پياز يك من و نيم و بذر اسفناج مشهدى نيم من با يكديگر مخلوط زراعت نمايند سرپلى آن را كرم بيخى دو استار و بادام تره نيم من زراعت نمايند و بر روى آن ريگ ريخته اگر نم باران نباشد آب دهند و از ساو كردن و انبار دادن و آب دادن بواجبى خبردار باشند و رسيدن آن سبز در سرطان و خشك در آخر سنبله است . سير سير گرم و خشك است حرارت غريزى را زياده كند اما دماغ را مضر است مصلح وى روغن است . شعر خوش طعم بود سير و چو مشگست بهر ديگ * دهقان شده زو خرم و آباد دكان است محل كاشتن آن از سنبله است تا ميزان و كاشتن آن بر سه قسم است اول آنكه زمين آن را پل نموده بذر را بر روى پل پاشيده دانه‌دانه در شيب خاك نمايند و اين